Leyleklerin özellikle dışkıları, gürültüleri ve dallardan düşen malzemeler sıkıntı yaratıyor. Kasaba sakini Mathias Jud, yaşananları şöyle anlatıyor: “Leylekler bir kiracının başına bile dışkısını bıraktı. Dallar düşüyor, yağmur suyunun akışı engelleniyor. Artık bu çok fazla.”
Artan sayının bir başka nedeni de iklim değişikliği: Eskiden kışın göç eden leylekler, artık sıcak kışlar nedeniyle İsviçre’de kalıyor. Bu da popülasyonu daha da artırıyor.
Uznach Belediye Başkanı Diego Forrer, sayının kontrol altına alınması gerektiğini belirtiyor: “Leyleklerden gurur duyuyoruz, ama sayıları artık çok fazla. Stratejimiz: 100 leylek yeterli.”
Belediye, leylekleri zarar vermeden sınırlandırmayı planlıyor. Plan, özellikle bahar aylarında çatıların üzerine tel veya sivri yapılar yerleştirerek leyleklerin yuva kurmasını engellemeyi kapsıyor.
Uznach Leylek Derneği Başkanı Bruno Bachmann, 100 leylek sınırı fikrine temkinli yaklaşıyor: “Bence, bu kadar aşırı bir müdahale doğru değil. Biz leyleklerin yeniden yerleştirilmesi için çok uğraştık ve artık buraya yerleştiler. Artık sayıyı kontrol etmek neredeyse imkânsız.”
Dernek ayrıca her sonbahar çatıları temizliyor, ölü yavru leylekleri toplayıp kadavere gönderiyor. Bachmann, kötü hava koşullarında ölen yavru leyleklerin, ebeveynleri tarafından yuvalarından atıldığını belirtiyor.
Belediye ve dernek, eleştiriler ve sorunlara rağmen leyleklerin Uznach manzarasından tamamen kaybolmasını istemiyor. Amaca yönelik önlemlerle popülasyon kontrol altına alınmaya çalışılacak, ancak kuşlar kasabada yaşamaya devam edecek.