Almanya: Ulusal taban + sektör anlaşmaları

Almanya’da 2026 itibarıyla yasal asgari ücret saatlik yaklaşık 13,90 euro. Bu ücret tüm çalışanlar için alt sınır kabul ediliyor. Ancak birçok sektörde yapılan toplu sözleşmeler (tarifvertrag), bu tabanın üzerine çıkabiliyor. Yani çalışanlar çoğu zaman yasal minimumdan daha yüksek maaş alıyor.

Fransa: Otomatik artan sistem (SMIC)

Fransa’da asgari ücret “SMIC” olarak adlandırılıyor ve şu anda saatlik 12,02 euro civarında. Bu sistemin en dikkat çekici özelliği, ücretin düzenli olarak enflasyona göre otomatik güncellenmesi. Ayrıca sektör sözleşmeleri daha yüksek ücret belirlerse, işveren bunu uygulamak zorunda.

İtalya: Yasal asgari ücret yok

İtalya’da ulusal bir asgari ücret bulunmuyor. Bunun yerine sektör bazlı toplu sözleşmeler geçerli. Bu nedenle maaşlar meslek, deneyim ve bölgeye göre ciddi farklılıklar gösterebiliyor. Siyasette 9 euro’luk bir asgari ücret önerisi gündemde olsa da henüz kabul edilmiş değil.

Birleşik Krallık: Yaşa göre belirlenen ücret

İngiltere’de 21 yaş üstü çalışanlar için asgari ücret yaklaşık 12,21 sterlin. Bu rakam her yıl artırılıyor. Yasal minimumun altında ödeme yapılması ise kesinlikle yasak. Sistem, gençler ve çıraklar için farklı ücret seviyeleri içeriyor.

ABD: Federal ve eyalet farkı

ABD’de federal asgari ücret uzun süredir 7,25 dolar seviyesinde sabit. Ancak birçok eyalet bu sınırın üzerine çıkıyor. Örneğin bazı bölgelerde saatlik ücret 17–20 dolar seviyesine kadar çıkabiliyor. Özellikle bahşişle çalışan sektörlerde ise sistem farklı işliyor ve maaşlar daha düşük olabiliyor.

İsviçre neden farklı?

İsviçre’de ulusal bir asgari ücret yok. Bunun yerine bazı kantonlar (örneğin Cenevre, Neuchâtel gibi) kendi minimum ücretlerini belirliyor. Ayrıca birçok sektörde toplu iş sözleşmeleri (GAV) üzerinden ücretler düzenleniyor.

Ancak şu anda en büyük tartışma şu: Sektör anlaşmaları mı üstün olacak, yoksa kantonların belirlediği asgari ücret mi?

Bu soru, İsviçre’nin önümüzdeki yıllardaki iş piyasasını doğrudan şekillendirecek.