Amaç, ısıtma ve yemek pişirme gibi günlük ihtiyaçlarda kullanılan gazı aşamalı olarak devreden çıkararak sera gazı emisyonlarını azaltmak. Federal İstatistik Dairesi’nin 2024 verilerine göre bugün İsviçre’deki binaların yüzde 17’si hâlâ gazla ısıtılıyor.

Zürih’te gaz şebekesi mahallelere göre 2030 ile 2035 arasında kapatılacak. Basel’de süreç 2037’ye kadar tamamlanacak. Luzern, Schaffhausen, Langenthal ve Schlieren’de ise 2040’tan itibaren gaz kullanımı sona erecek. Bern ise 2045’e kadar tamamen gazdan çıkmayı planlıyor.

Bu değişiklik, ev sahipleri ve küçük işletmeler için önemli sonuçlar doğuruyor. Gazla ısıtılan binaların önümüzdeki yıllarda başka bir sisteme geçmesi gerekecek. En yaygın seçeneklerden biri, merkezi ısıtma sağlayan bölgesel ısıtma ağlarına bağlanmak. Bir diğer seçenek ise her binaya ayrı kurulabilen ısı pompaları. Gazlı ocaklar için de elektrikli veya indüksiyonlu alternatiflere geçilmesi gerekecek.

Bölgesel ısıtma ağları bugün İsviçre’nin toplam ısı ihtiyacının yaklaşık yüzde 10’unu karşılıyor. Termal Ağlar Birliği Direktörü Andreas Hurni, bu oranın 2040’a kadar yüzde 20–25’e çıkabileceğini söylüyor. Özellikle göl ve nehirlerden elde edilen ısının kullanılması bu büyümeyi destekliyor. Zürih ve Luzern’de bu sistemler hâlihazırda genişletiliyor. Bern’de ise Aare Nehri’nden ısı elde etmeye yönelik bir proje planlanıyor.

Isı pompaları ise özellikle bölgesel ısıtmanın ekonomik olmadığı bölgelerde öne çıkıyor. Hurni’ye göre, çöp yakma tesislerinden elde edilen atık ısı gibi kaynaklar bölgesel ısıtmayı daha uygun fiyatlı hâle getiriyor. Ancak ısı kaynağı su kütleleri olduğunda maliyetler artabiliyor. Bu durumda yeraltı suyundan yararlanan bireysel ısı pompaları daha verimli ve ekonomik olabiliyor.

İsviçre’de 2024 itibarıyla tek ailelik evlerin yüzde 28’i ve tüm hanelerin yüzde 20’si ısı pompası kullanıyor. Bu oranların önümüzdeki yıllarda hızla artması bekleniyor.