İsviçre'de yarım milyon kişi kanserle yaşıyor: Yeni araştırma dikkat çekti
Uzmanlar, artışın yalnızca hastalığın yaygınlaşmasıyla açıklanamayacağını; erken teşhis, gelişen tedaviler ve daha uzun yaşam süresinin de önemli rol oynadığını belirtiyor.
Nüfusun yüzde 5,5'i kanser teşhisi almış
İsviçre Kanser Birliği'nin 4 Kasım'da duyurduğu araştırmaya göre 2025 yılı sonunda ülkede yaklaşık 495 bin kişi daha önce kanser teşhisi almış ve hayatta bulunuyordu.
Bu sayı, İsviçre nüfusunun yaklaşık yüzde 5,5'ine karşılık geliyor.
Araştırma, yalnızca aktif tedavi gören hastaları değil, tedavisini tamamlamış ve yaşamına devam eden kişileri de kapsıyor.
Yirmi yılda neredeyse iki katına çıktı
Kanser teşhisi sonrasında hayatta kalan kişilerin sayısı son 20 yılda önemli ölçüde arttı.
Bu gelişmenin başlıca nedenlerinden biri, kanser tedavisindeki ilerlemeler.
Erken teşhis yöntemlerinin gelişmesi ve bazı kanser türlerinde yaşam süresinin uzaması, hastalık sonrasında yaşamına devam eden insanların sayısını artırıyor.
Dolayısıyla 495 bin kişilik rakam, her yıl yarım milyon yeni kanser vakası görüldüğü anlamına gelmiyor.
En sık görülen kanser türleri
Araştırmada erkeklerde prostat kanseri, kadınlarda ise meme kanseri en yaygın tanılar arasında yer alıyor.
Kanser teşhisi almış erkeklerin yüzde 40'ında prostat kanseri, kadınların yüzde 44'ünde meme kanseri bulunuyor.
Araştırmaya dahil edilen kişilerin yaklaşık yarısı 70 yaşın üzerinde.
Tedavi sonrasında destek ihtiyacı sürüyor
Kanser tedavisinin tamamlanması, hastalığın kişinin yaşamı üzerindeki bütün etkilerinin sona erdiği anlamına gelmeyebiliyor.
Bazı kişiler uzun süreli yorgunluk, ağrı, psikolojik zorlanma veya çalışma hayatına dönüşte güçlük yaşayabiliyor.
İsviçre Kanser Birliği, tıbbi tedavinin yanı sıra psikolojik, sosyal ve mesleki desteğin önemine dikkat çekiyor.
Sağlık sistemi için yeni ihtiyaç
Kanser teşhisi sonrasında uzun yıllar yaşayan kişi sayısının artması, takip muayeneleri, rehabilitasyon ve sosyal danışmanlık hizmetlerine olan ihtiyacı da artırıyor.
Bu nedenle sağlık sisteminin yalnızca hastalığın tedavisine değil, tedavi sonrasındaki yaşam kalitesine de odaklanması gerektiği vurgulanıyor.
