Çözümün anahtarı, mevcut yerleşim bölgelerinin akıllı bir şekilde yoğunlaştırılması. Ancak en büyük engelin siyasi alanda olduğu belirtiliyor.
Siyasi coğrafyacı Michael Hermann, SRF’ye verdiği röportajda şunları vurguladı:
“Doğru yerde inşa etmeliyiz. Yani zaten iyi toplu taşıma bağlantıları ve altyapısı bulunan bölgelerde. Sadece mevcut yerleşim alanlarının yüzde 30’unda – yani şehir merkezlerinde ve aglomerasyonlarda – gelişim sağlarsak, iki milyon insana yetecek konut üretebiliriz. Bu hem doğayı korur hem de trafik yükünü azaltır.”
Şehirlerde hâlâ büyük potansiyel var
Hermann’a göre en büyük fırsat, aglomerasyon bölgelerinde ve büyük şehirlerde yatıyor. Bern gibi yerlerin “tamamen inşa edilmiş” göründüğünü ama aslında önemli bir gelişim potansiyeline sahip olduğunu belirtiyor. Çalışmada özellikle Zürich kantonundaki Schwerzenbach, İsviçre’nin en büyük yoğunlaştırma potansiyeline sahip bölgesi olarak öne çıkıyor. Ancak burada yapılan referandumda halk, yoğunlaştırmaya karşı oy kullanmıştı.
Hermann, bu direncin en büyük zorluk olduğunu belirtiyor:
“Planlarımız bir başlangıç noktasıdır. Bunun sadece yarısı veya üçte biri bile uygulanabilirse yüz binlerce insana yeni yaşam alanı açılır. Ancak halkın desteğini kazanmak çok önemli. İnsanlar değişimden ve yerinden edilmekten korkuyor.”
Daha yoğun ama daha yeşil
Çalışmaya göre, yoğunlaştırma “gri ve betonlaşmış” bir İsviçre anlamına gelmiyor. Aksine, daha yoğun ve yüksek binalar yeşil alanlarla desteklenebilir: cadde ağaçlandırmaları, yeşil çatılar ve cepheler, insan ölçeğinde canlı mahalleler… Bu yaklaşım sayesinde, arabaya bağımlı olmayan ve restoran, dükkân gibi mekânlara yaya ulaşımın kolay olduğu yaşam alanları yaratılabilir.
Köyler şehirleşmeyecek
Çalışma, kırsal bölgelerin bu büyümenin yükünü taşımayacağını da özellikle vurguluyor. Hermann, “Bir köy birdenbire şehir gibi görünmemeli. Ancak zaten kentsel özellikler taşıyan bölgeler, akıllı bir planlamayla daha yoğun hale getirilebilir” diyor.
Sonuç olarak, İsviçre’nin konut krizinin çözümü yeni alanları imara açmak değil; mevcut şehir ve aglomerasyon alanlarını nitelikli biçimde geliştirmekten geçiyor.
