İsviçre’nin Therwil kasabasında 1978 yılından bu yana süren tarım deneyi, organik ve geleneksel üretim yöntemlerini kıyaslayarak, sürdürülebilir tarım için benzersiz veriler sunuyor.

Projede organik, biyodinamik ve konvansiyonel üretim sistemleri aynı tarla üzerinde karşılaştırılıyor.

Yaklaşık 1 hektarlık alanda 96 ayrı parselde patates, buğday ve yem bitkisi olan yonca-karışımları ekiliyor. Agroscope’tan Jochen Meyer, bu deneyin dünyada eşi benzeri olmadığını belirtiyor: “Biyolojik sistemler, konvansiyonel sistemlerin veriminin yüzde 85’ine ulaşıyor.”

Ancak bu verim sabit değil. Özellikle patates gibi yoğun koruma gerektiren ürünlerde, biyolojik üretimde yaklaşık üçte bir oranında verim kaybı yaşanabiliyor. Ayrıca organik üretimde verim dalgalanmaları yüzde 40 daha fazla.

Küresel Ölçekte Etkili Bir Deney

FiBL uzmanlarından Else Bünemann, bu deneyin hem süresi hem de bilimsel doğruluğu açısından dünya genelinde örnek teşkil ettiğini vurguluyor. Aynı anda farklı ürünlerin izlenmesi sayesinde, yıllık iklimsel dalgalanmaların etkisi daha net değerlendirilebiliyor.

Ek olarak, organik sistemlerde kullanılan daha az azot gübresi, çevreye salınan azot oksit (N₂O) gazının da daha az olmasını sağlıyor. Bu gaz, karbondioksitten çok daha güçlü bir sera gazı olarak kabul ediliyor. Bu da organik tarımın iklim değişikliğiyle mücadelede önemli bir rol oynayabileceğini gösteriyor.

Gelecek: İdrardan Gübre, Kapalı Döngü Tarım

Gelecek için heyecan verici fikirler de masada. İnsan idrarından veya atık sudan elde edilecek azotun tekrar tarıma kazandırılması, hem organik üretimdeki verim farkını azaltabilir hem de döngüsel ekonomiye katkı sağlayabilir. Jochen Meyer’e göre bu, “verim açığını kapatmak için doğal dengeyi koruyan bir çözüm” olabilir.

1978’den bu yana 140’tan fazla bilimsel yayın ve çok sayıda yüksek lisans ile doktora çalışmasına kaynaklık eden bu deneyin, önümüzdeki 50 yıl boyunca devam etmesi hedefleniyor.