Kanton Schwyz’de yapılan kapsamlı bir araştırma, eşitlik konusunda hâlâ önemli eksikler bulunduğunu ortaya koydu. 

Araştırmayı talep eden Schwyz Eşitlik Komisyonu’ndan Ruth von Euw, amaçlarının “nerede sorun yaşandığını somut verilerle görmek” olduğunu belirtiyor. Sonuçlar, toplumun eşitliği önemli bulmasına rağmen günlük yaşamda hâlâ ciddi eşitsizlikler yaşandığını gösteriyor.

1. Ücret Eşitliği: En Büyük Sorun Alanı

Katılımcıların üçte biri, eşitlik denince akla ilk gelen sorunun ücret adaletsizliği olduğunu söylüyor. Kadınların yüzde 39’u bu alanı en acil sorun olarak görürken, erkeklerde bu oran yüzde 24.

Kantonun ve büyük şirketlerin ücret eşitliğini sağlamak için araçlara sahip olduğunu belirten von Euw, asıl merak ettikleri noktanın “eşitsizliğin hangi mesleklerde somut olarak ortaya çıktığı ve nasıl düzeltilebileceği” olduğunu ifade ediyor.

2. Şiddet ve Ayrımcılık: Her Dört Kişiden Biri Etkilendi

Araştırmaya göre katılımcıların yüzde 25’i, son bir yıl içinde cinsiyeti nedeniyle ayrımcılığa uğradığını veya dezavantaj yaşadığını söylüyor. Bu durum çoğunlukla iş hayatında görülüyor; ancak cinsel taciz de sıkça dile getirilen bir sorun.

Cinsel tacizin yaygınlığına ilişkin algı da dikkat çekici:

• Kadınların özellikle 16–39 yaş grubunda büyük bir kısmı tacizi “yaygın” olarak değerlendiriyor.
• Erkeklerde ise yaş gruplarına göre algı önemli ölçüde değişiyor.

Katılımcılar, cinsel şiddetle mücadelede en etkili çözümün daha sert cezalar olduğunu düşünüyor. Bunun yanında daha iyi danışma merkezleri, önleyici çalışmalar ve eğitim talep ediliyor.

Von Euw, “Bu veriler, cinsel tacizin düşündüğümüzden daha yaygın olduğunu kanıtlıyor” diyerek araştırmanın önemini vurguluyor.

3. Çocuk Bakımı ve Aile–İş Dengesi: Genç Kuşak Baskı Altında

Kadınlar ve erkekler, çocuk bakımı ve ebeveyn izni gibi konularda benzer bir reform ihtiyacı görüyor. Araştırma, özellikle genç neslin iş ve aile yaşamını dengeleme konusunda daha fazla zorluk yaşadığını ortaya koyuyor.

Schwyz’de katılımcıların yüzde 69’u, kadınların kariyer yapabilmek için aile yaşamında fedakârlık yapmak zorunda kaldığına inanıyor. Bu durum, çocuk bakım hizmetlerinin yetersizliği ve esnek çalışma modellerinin sınırlı olmasıyla ilişkilendiriliyor.

Von Euw, “Sadece kreş kapasitesi değil, aynı zamanda yarı zamanlı çalışma imkânları da kritik” diyerek komisyonun bu alana odaklanacağını belirtiyor. Amaçlarının, bilgi ve iletişim yoluyla toplumda farkındalık yaratmak olduğunu söylüyor.