Kadın Ticareti ve Kadın Göçü Uzman Merkezi FIZ, bu tür durumlara düşen kişilere danışmanlık ve destek sağlıyor. Kurum, son dönemde özel evlerde yaşanan emek sömürüsü alanındaki çalışmalarını artırdı. FIZ’in bu kapsamda şu anda 34 kişiye destek verdiği belirtiliyor.

Facebook ilanıyla başlayan süreç

FIZ çalışanı Fanie Wirth’in aktardığı örnek vakalardan biri Alexandra adlı bir kadın üzerinden anlatılıyor. İsmi değiştirilen Alexandra, Balkanlar’dan İsviçre’ye gelen bir işçi.

Alexandra’nın hikâyesi bir Facebook ilanıyla başlıyor. İlanda İsviçre’de üç ay boyunca ev işi yapılacağı ve aylık 800 frank ücret ödeneceği belirtiliyor.

Annesini kısa süre önce kaybeden Alexandra için bu teklif cazip görünüyor. Ailesinin geçimini sağlama sorumluluğu artık büyük ölçüde onun omuzlarında. Daha ülkesindeyken ileride çalışacağı kişinin kız kardeşiyle tanışıyor ve aralarında güven ilişkisi oluşuyor. Bunun üzerine işi kabul ediyor.

Sekiz saatlik iş, 24 saatlik hazır beklemeye dönüştü

Alexandra İsviçre’ye geldiğinde verilen sözlerin tutulmadığını fark ediyor. Başlangıçta sekiz saatlik çalışma olarak anlatılan iş, kısa sürede günün her saatinde hazır bulunması gereken bir düzene dönüşüyor.

Kendisinden temizlik yapması, alışverişe gitmesi, hayvanları beslemesi ve çocuklarla ilgilenmesi isteniyor. Çalışma saatleri belirsizleşiyor, özel hayatı neredeyse tamamen ortadan kalkıyor.

Alexandra çalışma koşullarından şikâyet ettiğinde ise işvereni tarafından psikolojik ve fiziksel baskıya maruz kaldığını söylüyor. Kendisine vaat edilen çalışma izni de alınmıyor.

Kadın, İsviçre’deki haklarını ve sistemi bilmediği için uzun süre yardım isteyemiyor. Aile tarafından “gidersen tutuklanırsın” denilerek korkutuluyor.

Sömürü özel evlerin kapalı dünyasında gizleniyor

Uzmanlara göre özel evlerde yaşanan bu tür sömürü vakalarının ortaya çıkarılması çok zor. Çünkü çalışma ilişkileri çoğu zaman kayıt dışı ve görünmez şekilde yürütülüyor.

Fanie Wirth, insanların genellikle yakın çevrelerinde böyle bir suç işlenebileceğini düşünmediğini belirtiyor. Ona göre toplumda “bir anne, bir arkadaş ya da bir iş arkadaşının insan ticareti yapabileceği” fikri çoğu zaman akla gelmiyor.

Bu nedenle özel evlerdeki bakım ve temizlik işleri, insan ticareti açısından yeterince denetlenmeyen alanlardan biri olarak görülüyor.

Üç ay için yalnızca 150 frank ödendi

Alexandra’ya üç aylık çalışma için toplam 2400 frank ödenmesi gerekiyordu. Ancak kendisine yalnızca yaklaşık 150 frank verildi.

Olay, polisin yaptığı bir yabancılar kontrolü sırasında ortaya çıktı. Başlangıçta sadece çalışma iznini kontrol etmek isteyen polis, görüşme sırasında iş ilişkisinin olağan dışı olduğunu fark etti.

Bunun üzerine Alexandra FIZ’e yönlendirildi. Kurum, mağdurlara bireysel görüşmeler, tıbbi destek, psikolojik yardım ve hukuki danışmanlık sunuyor.

Fanie Wirth’e göre birçok mağdur kuruma ulaştığında önce uzun süre uyuyor. Çünkü ilk kez kendilerini güvende hissediyorlar ve üzerlerindeki baskı azalıyor. Ancak bu ilk toparlanma sürecinden sonra olayın ayrıntıları konuşulabiliyor.

Dava süreci başladı

Alexandra, eski işvereni hakkında suç duyurusunda bulundu. Daha sonra dava süreci devam ederken ülkesine geri döndü. Şu anda bir otelde çalışıyor ve İsviçre’deki ceza davasının sonucunu bekliyor.

Mahkeme, olayın gerçekten insan ticareti kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceğine karar verecek.

Uzmanlara göre bu örnek, İsviçre’de insan ticaretinin yalnızca görünür alanlarda değil, özel evlerin kapalı kapıları ardında da yaşanabildiğini gösteriyor.