Araştırmaya göre ebeveynlere verilen ücretli izinler, özellikle annelerin iş hayatına geri dönmesini kolaylaştırıyor. Fakat izin süreleri çok uzadığında, iş hayatına dönüş zorlaşıyor ve uzun vadede gelir kaybına yol açabiliyor.

Araştırma, devlet destekli kreş yerleri, daha uzun anne ve baba izinleri, aile yardımları ve vergi indirimlerinin etkilerini inceledi. Amaç, çoğu zaman duygusal tartışmalarla yürüyen aile politikası konusuna bilimsel bir bakış getirmekti. Ailelerin ihtiyaçları ise oldukça farklı. Örneğin Luzern’de yaşayan Markus Hoffmann, kreş ücretleri düşüldüğünde eşinin çalışmasının neredeyse ekonomik olarak karşılığının kalmadığını söylüyor. İki çocuk annesi Cécile Stirnimann ise doğumdan sonra daha fazla aile zamanı istediğini, bunun hem esneklik hem de iş bölümü açısından fayda sağlayacağını belirtiyor.

Araştırmanın yazarlarından Melanie Häner, ücretli izinlerin annelerin iş hayatına dönüşünü desteklediğini ancak izin süresi uzadıkça bunun ters etki yarattığını vurguluyor. İsviçre’de bugün anneler 14 hafta, babalar ise iki hafta izin kullanabiliyor. Aile zamanı inisiyatifinin talep ettiği gibi bu sürenin 18 haftaya çıkarılması, 2023 yılı için yaklaşık 258 milyon frank ek maliyet yaratacaktı. Babalık izninin 18 haftaya çıkarılması ise 1,25 milyar franklık bir yük anlamına geliyor.

Araştırma, kreş desteğinin özellikle düşük gelirli aileler için büyük önem taşıdığını gösteriyor. Bu ailelerin çocukları kreşlerde daha az temsil ediliyor, oysa erken yaşta eğitim ve sosyal gelişim açısından en çok faydayı sağlayan grup onlar. Bu nedenle araştırma, kreş desteğinin herkese eşit değil, özellikle düşük gelirli ailelere öncelikli verilmesi gerektiğini savunuyor.

Uluslararası karşılaştırmalarda İsviçre’nin aile politikalarına daha az kaynak ayırdığı görülüyor. AB ülkelerinde annelere ortalama 66 hafta, OECD ülkelerinde ise yaklaşık 52 hafta izin veriliyor. İsviçre’nin daha kısa izin süreleri ve daha düşük kamu harcamaları bazı uzmanlara göre verimsiz bir sistemin göstergesi değil; daha etkin bir yapı ya da daha güçlü özel finansman anlamına gelebilir. Ancak aile örgütleri, İsviçre’nin bu alanda geri kaldığını ve diğer ülkelerin çok daha erken ve güçlü adımlar attığını savunuyor.

Araştırma ayrıca aile yardımlarının düşük gelirli aileler için hayati önem taşıdığını, ancak yüksek gelirli ailelerde çalışmaya geri dönme motivasyonunu azaltabileceğini belirtiyor. Bu nedenle yüksek gelirli aileler için vergi indirimlerinin daha etkili bir araç olduğu ifade ediliyor. Genel sonuç ise net: Herkese eşit destek yerine, hedefe yönelik ve daha seçici bir aile politikası daha etkili.