Kuruluş, yaşanan lojistik krizin giderek büyüyen bir insani tehdide dönüştüğünü ve zaten kısıtlı olan yardım kaynaklarını daha da zorladığını açıkladı.

IRC’nin acil durumlardan sorumlu başkan yardımcısı Bob Kitchen, durumun zincirleme etkilerine dikkat çekerek, “Yakıt kıtlığı ve tedarik gecikmeleri yalnızca lojistik sorunlar değil; sağlık hizmetlerini durduruyor, gıda fiyatlarını artırıyor ve insanların bakıma erişimini kesiyor,” dedi.

Afrika genelinde etkiler şimdiden hissedilmeye başladı. Nijerya’da yakıt fiyatları yaklaşık yüzde 50 artarken, bu durum kliniklerin jeneratör maliyetlerini yükseltti ve mobil sağlık ekiplerinin faaliyetlerini sınırladı.

Sudan’da ise yaklaşık 20 bin kişiye ulaşması planlanan 130 bin dolar değerindeki ilaç sevkiyatı, nakliye aksaklıkları nedeniyle Dubai’de bekletiliyor. Ülkede zaten ağır bir insani kriz yaşanırken, bu gecikme sağlık hizmetlerini daha da zorlaştırıyor.

Somali’de, ağır yetersiz beslenme yaşayan çocuklar için hayati öneme sahip terapötik gıda sevkiyatları Hindistan’da mahsur kaldı. Bu nedenle binden fazla çocuğun tedaviye erişememe riski bulunuyor.

Kenya’daki mülteci kamplarında da durum kritik. Kakuma Mülteci Kampı ve Dadaab Mülteci Kompleksi’nde yakıt sıkıntısı nedeniyle sağlık hizmetleri, su sistemleri ve ambulans faaliyetlerinde kesintiler yaşanıyor. Yetkililer, bu durumun salgın hastalık riskini artırabileceği uyarısında bulunuyor.

Benzer sorunlar Etiyopya, Uganda ve Demokratik Kongo Cumhuriyeti gibi ülkelerde de görülüyor. Artan maliyetler ve yakıt kıtlığı, yardım ekiplerinin sahadaki hareket kabiliyetini ciddi biçimde kısıtlıyor.

Uzmanlara göre, Orta Doğu’daki çatışma sadece bölgesel değil, küresel etkiler yaratıyor. Kızıldeniz ve çevresindeki riskler nedeniyle gemiler Afrika’nın güneyinden dolaşmak zorunda kalıyor; bu da teslimat sürelerini haftalarca uzatırken maliyetleri artırıyor.

Tüm bu gelişmeler, insani yardım sektörünün zaten finansman sıkıntısı yaşadığı bir dönemde meydana geliyor. Birleşmiş Milletler verilerine göre, 2025 yılında küresel yardım fonları ciddi şekilde düşerken, ihtiyaçların yalnızca yüzde 60’ı karşılanabildi.

IRC, acil önlem alınmaması halinde bu krizin sağlık hizmetlerine erişimi daha da azaltacağını, açlığı artıracağını ve yoksulluğu derinleştireceğini belirterek uluslararası topluma “esnek ve hızlı finansman” çağrısında bulundu.