Wallis kantonundaki Eggishorn seyir noktasından görülebilen ve Alpler'in en büyük buzulu olan 22 kilometre uzunluğundaki Aletsch, her yıl 50 metre uzunluk ve 10 metre kalınlık kaybediyor. Milenyumun başından bu yana İsviçre'deki buzulların yaklaşık yüzde 40'ının erimesi, turistleri bu doğal oluşumları tamamen yok olmadan önce görme arayışına itiyor.

Zürih Uygulamalı Bilimler Üniversitesinden çevre psikoloğu Cathérine Hartmann, bu durumu 'fırsatı kaçırma korkusu' ve yapay kıtlık psikolojisiyle açıklıyor. Bir yerin yok olacağını bilmenin zaman baskısı yarattığını belirten Hartmann, sosyal medyanın da bu talebi artırdığını ifade ediyor. Lozan Üniversitesinden coğrafyacı Emmanuel Salim liderliğindeki bir ekibin yaptığı araştırmaya göre ise Aletsch Buzulu'nu ziyaret edenlerin yüzde 80'inden fazlası, buzulu 'ortadan kaybolmadan önce görmeyi' önemli bir motivasyon olarak tanımlıyor.

Ancak uzmanlar bu yoğun ilginin ciddi bir çelişki barındırdığına dikkat çekiyor. Hassas ekosistemlere yapılan uzun seyahatler, karbon emisyonlarını artırarak buzulların daha hızlı erimesine neden oluyor. Öte yandan, bölgedeki Rhone Buzulu gibi alanlarda erimeyi yavaşlatmak için kullanılan sentetik örtülerin mikroplastik kirliliğine yol açması da tepki topluyor. Çevre örgütleri bu tür yapay koruma yöntemlerine karşı çıkarken, Aletsch Arena yöneticisi Philippe Sproll yaz aylarında artan ziyaretçi sayısının bölge ekonomisine katkı sağladığını belirtiyor.