Güney’e Göç Etmeyen Leylekler

Eskiden kış aylarını geçirmek için Afrika’ya kadar uçan leyleklerin yarısı artık İsviçre’de kalıyor. Göç edenlerin çoğu ise İspanya ve Portekiz’deki açık çöplüklerde besin buluyor. Afrika’ya kadar gidenlerin sayısı çok azaldı.

Kışın İsviçre’de de yeterince yiyecek bulan leylekler, kar altında bile fare, kurbağa, solucan ve böceklerle beslenebiliyor. Yavru yetiştirme dönemi dışında daha az besine ihtiyaç duyduklarından, çoğunlukla aynı bölgede kalarak enerji tasarrufu sağlıyorlar.

Avenches ve Uznach’ta Büyük Artış

Bugün bazı kasabalarda 50’ye yakın leylek çifti yuva yapıyor. Özellikle Avenches (VD) ve Uznach (SG) çevresindeki sulak alanlar leylekler için cazip yaşam alanları sunuyor. Avenches’te geçen yıl 54 olan çift sayısı bu yıl 94’e yükseldi.

Ancak leyleklerin dönüşü her zaman sevinçle karşılanmıyor. Bazı yerlerde çatıların dışkıyla kirlenmesi veya düşen dallarla olukların tıkanması şikâyetlere yol açıyor. Yine de uzmanlara göre toplumun büyük kısmı leyleklerin güçlü dönüşünden memnun.

Doğu ve Batı Göç Yolları

Leyleklerin göç rotası genetik olarak belirleniyor. Almanya’nın ortalarından geçen görünmez bir çizgi, hangi kuşların doğu ya da batı rotasını izleyeceğini belirliyor.

• Doğu rotası: Türkiye ve Boğaziçi üzerinden Orta Doğu’ya, oradan Sudan ve Güney Afrika’ya kadar uzanıyor. Yolculuk yaklaşık 4 ay sürüyor ve elektrik hatları, avcılar ya da enerji kaybı gibi tehlikeler içeriyor. Bu nedenle doğu leyleklerinin sayısı sabit kalıyor ya da azalıyor.
• Batı rotası: Eskiden Cebelitarık üzerinden Sahel bölgesine uzanan yol, bugün çoğu leyleğin İspanya ve Portekiz’deki çöplüklerde kışı geçirmesiyle kısalmış durumda. Batıdaki nüfus bu yüzden hızla artıyor.