Özel Haber

Güle güle Mehmet Abi

Çok üzgünüz. Kelimelerin bittiği, yazının insana gülümsemediği yerdeyiz. Pusula Gazetesi’nin en özel yazarı, Mehmet Akyol Abimizi 6 Ekim Perşembe günü yakalandığı amansız hastalık sebebiyle kaybettik.

Çok üzgünüz. Kelimelerin bittiği, yazının insana gülümsemediği yerdeyiz. Pusula Gazetesi’nin en özel yazarı, Mehmet Akyol Abimizi 6 Ekim Perşembe günü yakalandığı amansız hastalık sebebiyle kaybettik.

Pusula Okurlarının çok iyi tanıdığı Mehmet Abi, sadece yazar kimliğiyle değil tanıdığı tanımadığı yüzlerce insana yaptığı karşılıksız yardımlarla da kalplerde, akıllarda hep güzel anılacak. Daha yardım edeceği onlarca insanı, yazacağı onlarca yazıyı, yapacağımız yüzlerce sohbeti, haksızlık gördüğü onlarca şeye söyleyecek sözlerini, görgüsünü, bilgisini ve içtenliğini doldurup heybesine ebedi yolculuğa çıktı.

Ondan bize kalanlar o kadar çok ki! Şöyle oldu böyle oldu, şurada defnedildi gibi bilgilerdense, içimizi dökmek istiyoruz siz okurlarımıza. Acılar paylaştıkça azalır biliyorsunuz. Pusula ekibinden herkesin söylemek istediklerine tercüman olmak da bendenize düştü. Bu ağır yük sebebiyle, boğazım düğümlene düğümlene, yazının başına defalarca oturup kalkarak ancak birkaç günde bitirebildim.

Ben artık Endonezya’da yaşıyorum ve Pusula Gazetesi Yayın Yönetmenimiz Turgut Karaboyun’dan gelen bir telefonla öğrendim elim haberi. Karşılıklı ağlaştık. Aklıma hep onu son gördüğüm yer, o restoran geldi. Kızım Işığın doğumu için getirdiği hediyeyi açıp, güzel bir yemek yemiştik, güzel bir sohbet eşliğinde. O sohbetine doyamayacağınız insanlardandı. Tatlı sert, şevkatli, zeki, muzip… Ekibimizdeki insanların nasıl da birbirini bulduğunu konuşmuştuk. Herkesin kendine münhasır haline ve birbirine saygılı duruşuna tebessüm etmiştik. “Yani dünya gibi, hayat gibi,” demişti. “Keşke herkes birbirinin hakkını gözetse, saygı duysa, bilgi ve beceriler böyle birleşse.” Turgut Bey’in nasıl da bizleri karşılaştırdığına sevinmiş gülmüştük. Mehmet Abi derken Turgut Bey’in kalbinden geliyordu Abi sözü. O hepimizden iyi tanır hepimizden çok sever Mehmet Abiyi. “Babam gibidir,” der her zaman. O yüzden yazamadı zaten Mehmet Abi’nin ardından.

1980’li yıllarda İsviçre’ye gittiğini öğrendim o sohbette. UNİA Sendikası bünyesinde takdire şayan, para karşılığı olmaksızın binlerce insana elinin değdiğini de. Yanlış anlamayın kendini methetmezdi asla. Hatta yererdi esprili bir dille. Turgut Bey anlattı sohbet esnasında. O da son derece mütevazi hatta utanıp başını öne eğerek dinledi sözlerinin bitmesini. Söz kendisini metheden bir yere geldiğinde hep bir espri patlatıp, lafı değiştiriyordu. Oysa mahkemesine çıktığı, gece uykusundan uyanıp yanına koştuğu, görgü ve bilgisini paylaştığı, eşine, işine, vatandaşlığına, oturum sorununa yardım ettiği o kadar çok insan vardı ki… Hepsi sevgi ve saygıyla anacak Mehmet Abi’yi. Hepsi bizim gibi yarım kalacak artık. Evlatlarını tanımadım, kendini methetmediği gibi onları da methetmezdi. Ama bahsi geçtiğinde, “Analarının emeğidir, başarıları,” diyordu. Turgut Bey evlatlarının da kendisi gibi değerli kişiler olduğunu söyleyince, tatlı bir gurur ifadesi konuverdi utangaç bakışlarına.

Onurlu bir İnsan ne için yaşar? Karnını doyurmakla ömür tüketmez, yiyeceğini yer etrafındakilere yardım eder. Dünyaya meyletmez ama haksızlık gördüğünü de söyler. Hayattan zevk alır ama zevki için yaşamaz. Her onurlu insan bir mumsa, ışıtabildiği kadar ışıtarak etrafını daha güçlü yanar. İşte bizim Mehmet Abimiz böyle biriydi. Yani hayatta her zaman karşılaşamayacağınız kadar özel biriydi.

Her ölüm anidir beklense bile. Bu ölüm çok ani oldu hepimiz için. Ardından okuduğumuz dualarla son vazifemizi yapmaya çalışsak da, onun kadar iyi dosya haberleri kim yazacak kaygısı da sardı bizi. Şimdi böyle dediğimi duysa, “Yazarsınız ya ne varmış!” derdi muzip muzip. Seni çok özleyeceğiz Mehmet Abi, Anneannem derdi ki, kaybettiğimiz yakınlarımız bazı özel günlerde sevdiklerini görürlermiş. O günlerde Gazetemizin yeni ofisine de uğrasan ya Mehmet Abi, Turgut Bey çok üzgün gösteremediği için yeni yerimizi. Bir rüzgar eser belki içimize dokunur, bir kahkaha çalınır kulağımıza senden, Mehmet Abi geldi deriz. Allah ailesine, biz çalışma arkadaşlarına ve bütün sevdiklerine sabırlar versin.

Nurlar içinde yat, mekanın cennet olsun Mehmet Abicim!

Derya Edis
Yazı İşleri Müdürü

 
X