Bu kişiler, sabit bir iş yeri bulunan ve evden çalışma yapmayan çalışanlar olarak tanımlanıyor. Geriye kalan yüzde 20 ise evden, sahada veya farklı lokasyonlarda çalışıyor.

Çalışanların çoğu kendi kantonunda çalışıyor

Pendler hareketliliği incelendiğinde:

• Çalışanların yüzde 71’i kendi kantonunda çalışıyor.
• Ancak yalnızca yüzde 30’u kendi belediyesinde iş buluyor.
• Yüzde 20’si ise başka bir kantona gidiyor.

Bu oranlar, 1990’a kıyasla önemli bir değişimi gösteriyor. O dönemde çalışanların yüzde 42’si kendi belediyesinde çalışıyordu; bugün bu oran belirgin şekilde düşmüş durumda.

İşe gidiş süresi kısa: Çoğu 30 dakikadan az

BFS verilerine göre çalışanların:

• Yüzde 66,8’i işe gitmek için 30 dakikadan az zaman harcıyor.
• Yüzde 34,6’sı ise yalnızca 15 dakika veya daha az yolculuk yapıyor.

Bu durum, iş yerlerinin çoğunlukla yaşanılan kanton içinde bulunmasıyla açıklanıyor.

Ulaşım tercihlerinde otomobil ilk sırada

İşe gidiş gelişte kullanılan ulaşım araçları şöyle dağılıyor:

• Otomobil: %49
• Toplu taşıma (otobüs + tren): %31
• Yürüyüş veya bisiklet: %16
• Töffli (moped): Çok düşük bir oran

Toplu taşıma kullanımı 1990’a göre yaklaşık yüzde 3 arttı. Bisiklet kullanımı sabit kalırken, e-bisikletler düşük seviyeden de olsa düzenli bir artış gösteriyor.

Zug ve Basel-Stadt en güçlü iş merkezleri

BFS’nin kantonlar arası işgücü hareketliliği analizine göre:

• Zug, nüfusuna oranla en fazla dış kantondan çalışan çeken kanton.
• Basel-Stadt da benzer şekilde güçlü bir iş merkezi.
• Buna karşılık Thurgau, yüzde –18,4 ile en fazla dışarıya iş gücü veren kanton konumunda.

İsviçre’de işgücü hareketliliği yüksek, ancak çoğu kişi yine de kendi kantonunda iş buluyor. Ulaşım tercihlerinde otomobil hâlâ baskın olsa da toplu taşıma kullanımında uzun vadeli bir artış var. Zug ve Basel-Stadt gibi ekonomik merkezler, ülke genelindeki pendler akışının en yoğun olduğu bölgeler olarak öne çıkıyor.