İlk defa 1999 yılında, 27 yaşındaki Filistinli Khaled Abuzarifa, ağzı bantlanarak ülkesine gönderilmek için uçağa bindirilildiği sırada yaşamını kaybetmişti. 2001 yılında, benzer şekilde iltica taleplisi Samson Chukwu, ülkesine gönderilme korkusu ile sınır dışı etme hücresinde tutulurken öldü. Yine benzer bir şekilde, Wallis Kantonu'nda başka bir iltica taleplisi, sınır dışı edilmek üzere elleri polisler tarafından bağlanmaya çalışılırken kalp yetersizliğinden hayatını kaybetti.

Zorla sınır dışı edilmelerin insanlık dışı bir olay olduğu açık. Kendini savunamayacak durumda olan bir insanın elleri ayakları bağlanarak bir uçağa bindirilmek istenmesi ise tam bir trajedi. 2009 yılında İsviçre, 360 iltica taleplisini bu yöntemle İsviçre'den zorla sınır dışı etti. Bu yılın ilk üç ayında zorla sınır dışı edilenlerin sayısı 27 oldu. İsviçre İltica Yasası'nın bu şekilde uygulanması pek çok uluslarası anlaşmaya da aykırı bir durum.

Bir insanın yaşamının gereksiz yere tehlikeye atılması kabul edilemez, bu insanın geldiği ülke, amacı, ne yaptığı bu durumu değiştirmez, değiştirmemeli. İsviçre resmi makamları bu konuda kulaklarını tıkamaya, gözlerini kapatmaya devam etmemeli, ırkçılığa yelken açmış bir devlet görüntüsünden uzaklaşmalı. Anayasal haklar, iltica talebi reddedilmiş olsa da tüm insanlar için değer taşımalı.

Bir insanın gereksiz yere hayatını kaybetmesi insanı utandıran üzücü bir durumdur. İsviçre hükümeti, Göçmen ve İltica Yasalarının bu şekilde uygunlamasına engel olacak önlemler almak zorundadır. Sonucunun ne olacağı bilinmeyen bir uygulamadan hemen vaz geçilmeli ve zorla sınır dışı etmelere bir son verilmelidir.